zondag 20 juli 2014

Antony and the Johnsons en een overheerlijke wagyu biefstuk - first night is a hit!

20/07/14

OMG Nath in bubble tea heaven!!! Een bubble tea shop ontdekt en heb een bubble tea geproefd van bevroren watermeloensap met bubbels van lichi en nog extra tapioca parels erbij... Ik denk dat ik hier nog minium een keer terugkom deze week! Ze hebben bijvoorbeeld ook bubble tea met een basisdrank van Oreo's en emt aardbei bubbels... Klinkt interessant.
De tickets voor Antony and the Johnsons zijn gefixt, ik had gedacht om het tweede ticket van Katleen nog aan iemand te verkopen hier zodat ze haar centjes toch een beetje kan recupereren, maar niemand lijkt op zoek te zijn naar tickets bij het binnengaan. Jammer!

-

Wanneer ik het Teatro Real betreed ben ik meteen onder de indruk. Het is een statig en imposant gebouw dat volop weelde uitstraalt. Eens als ik op de juiste (vijfde) verdieping ben word ik geëscorteerd naar mijn plaats in de concertzaal en eens binnen ben ik nog meer onder de indruk. We spreken hier van een indrukwekkende, sfeervolle theaterzaal met een imposante luchter, veel bladgoud (maar in a good way) met toch, omdat het er donker genoeg is, een intieme sfeer. Laat dat concert maar komen! Antonyke, ik ben er klaar voor!

-

Daarstraks bleek ik voorlopig alleen te zijn in de kamer met acht bedden (slaapzaal is veel gezegd). Dat was superrelaxed waardoor ik even op bed heb kunnen chillen, wat facebooken (free wifi, yay) en daarna op mijn gemakje douchen in de badkamer behorende bij de slaapzaal (voorlopig nog een prive badkamer dus).

De hostel is vrij centraal gelegen in Malasaña, is een gezellige buurt. Metrostations liggen op wandelafstand en op een half uur was ik bij Teatro Real. In de Jardines de Sabatini hoorde ik een drummer soundchecken, dus dat wilde ik wel eens uitchecken. Blijkbaar is er vanavond een soort dans/muziekspektakel. Als ik mijn ticket van Antony and the Johnsons niet geregeld krijg bij de box office is dat dus zeker wel een alternatief voor straks.

-

Het zijn hier nog solden... Rebajas, wat een zalig woord hahaha! Ik vind meteen een leuke rok en kleedje voor alles tesamen 16 euro. Yay Madrid, me love you long time!

Moet eigenlijk nog eten vanavond maar blijkbaar eet iedereen hier erg laat, dus ik ga stiekem de laatste restjes van mijn large cup of bubble tea meenemen binnen het Teatro Real. Proper food is voor daarna dan. Opvallend buiten is dat jong en oud foto's komen nemen van de affiche van Antony and the Johnsons en ook zichzelf erbij laten fotograferen. Is huge hier precies. 

Ondertussen zit ik hier op mijn gemakje, in de concertzaal van het Teatro Real, op piso 5, doorheen puerta 6, op linea 10 in stoel nummer 4, een beetje in mijn reisdagboekje te schrijven terwijl de zaal langzaam maar zeker volstroomt. Het geroezemoes wordt steeds luider, op de achtergrond hoor je rustige muziek en iedereen brengt zijn smartphone in gereedheid om stukken van het optreden vast te leggen. "No olvidar desconectar sus telefonos moviles" - yeah right, dat gaat iedereen hier echt doen ja!

Ik wacht nog even met het finishen van mijn bubble tea tot de lichten gedoofd zijn want heb zo'n lichtbruin vermoeden dat dat eigenlijk niet toegelaten is. Iew Nathalie, lichtbruin vermoeden, *weg beeld*. OK, sowieso effe wachten met de bubble tea, anders is de ervaring verpest hihi.

Het meisje naast mij verdeelt haar aandacht tussen WhatsApp en haar vriendin naast haar op de stoel en in de zaal zie je verschillende mensen hun programmaboekje gebruiken als waaier. Zo warm is het nochtans niet in de zaal, maar misschien zit wapperen hier (met of zonder fatsoenlijke waaier) in de Madrileense genen??

-

Het is ondertussen 22u10 en ik zit nog te bekomen van het optreden (in positieve zin). Voor vanavond kende ik haast niets van Antony and the Johnsons maar nu kunnen ze me vast en zeker als fan beschouwen. Het was zo mooi, zo gevoelig gebracht en met een decor en lichtshow waar je je petje voor afneemt. Op zich heel sober en simpel maar toch met een combinatie van effecten die enorm veel indruk maken. Less is more - echt wel in dit geval. De stem van Antony gaat trouwens door merg en been en hij als zanger maakt ook een erg sympathieke indruk. De cover van "Crazy in love" van Beyoncé vond ik gedurfd maar wel 200% geslaagd.

Nu zit ik op het terras van La Vaquita Argentina, met zicht op het verlichte Teatro Real, te wachten op mijn wagyu rumped beefen truffled mashed potatoes. Met een glas rode Rioja, uiteraard. Na deze afsluiter kan ik zeggen dat mijn eerste dag/avond in Madrid al enorm goed is meegevallen. Het is hier ontzettend mooi, ruim en gezellig. De mensen zijn op het eerste zicht enorm vriendelijk en behulpzaam en hello puree a la trufa.... die net aangedragen komt... it's dinner time! Buen approvecho #nomnom

-

Oh-mijn-God na een muzikaal orgasme volgt er eentje van de culinaire soort! De biefstuk is tussen bleu en saignant gebakken (ik vroeg om minder dan medium want saignant kennen ze hier niet en ken er geen andere term voor) en valt haast uit elkaar op mijn tong, zo mals, met een soort licht gekarameliseerd bruine sausje erbij. De puree a la trufa smelt eveneens in je mond en is ronduit goddelijk. Dit is volgens mij de lekkerste biefstuk die ik ooit gegeten heb, hoewel biefstuk a la oma en de hormoongevoederde biefstuk in het Wawona Hotel in Yosemite Park ook vrij onvergetelijk waren... De rode Rioja bljkt iets te koel bewaard te worden (geef mij maar gewoon kamertemperatuur voor rode wijn) maar who cares, die wagyu beef maakt alles goed. Biefstuk lijkt me zelfs een te ordinaire naam te zijn voor dit hemels lapje vlees. In mijn hoofd draait achtergrondmuziek van Antony and the Johnsons en het nummer "Silent my song" van Lykke Li. Wagyu beef, ik ben uw nederige dienaar hihi.

De temperatuur is aangenaam buiten. Het is wat afgekoeld, met een aangenaam briesje, en het is erg ontspannen zitten buiten. Volgens mij denkt de bediening dat ik een recensente ben want ze zijn plots nog vriendelijker nu ik in mijn reisdagboekje aan het schrijven ben. Stilaan bed time, voor een keertje sla ik de koffie over als afsluiter want ik heb eigenlijk geen idee tot hoe laat de metro's hier rijden. Als ik de rekening vraag, blijk ik nog geen 26 euro te hoeven betalen wat gezien de kwaliteit van het eten, de locatie en vriendelijke bediening enorm goed meevalt. Madrid, I like... op naar dag 2!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten