Binnensneaken op de opening van een fancy tijdschrift - gratis gin-tonics op het dakterras van een peperduur hotel - check!

25/07/14

Zo, de reis zit er zo goed als op. Ik zit nu effe te bloggen in de hostel en over een paar uur komt de shuttlebus me ophalen voor mijn vlucht terug naar Belgie. De laatste dag was vrij memorabel!!

In de voormiddag ben ik nog wat gaan rondwandelen in het centrum. Om 13u15 heb ik afgesproken met Fred D, een vriend van Boris en inwoner van Madrid. We hebben keileuk zitten kletsen en zijn tapas gaan eten bij La Abuela, nabij Puerta del Sol. Daarna heeft hij me nog meegenomen naar het dakterras van de Cortes Ingles met zicht op de stad en me geadviseerd om bij zonsondergang naar het dakterras van het Circulo de Bellas Artes te gaan nabij metrostation Banca de Espana. Zo gezegd, zo gedaan en dat was inderdaad een spectaculair zicht! Je betaalt 3 euro om naar boven te kunnen gaan maar dat is het ook echt wel waard. Eens boven wacht je een 360 graden zicht op Madrid en dat in de ondergaande zon, I like. Op het dakterras kan je onder andere relaxen op leren zetels/bedden of op grasmatten op een soort verhoogd niveau met sprinklers zodat je lekker kan afkoelen in de warmte. Ik besloot mezelf te trakteren op een gin-tonic en die smaakte enorm goed, yeeha! Ik geraakte aan de praat met een Madrileense vrouw naast me en uiteindelijk ben ik met haar en haar vrienden mee op stap geweest. We zijn binnengesneakt op een glamoureus openingsfeestje van een fancy tijdschrift waarvoor ze 25 euro vragen per exemplaar.... Het vond plaats op het dakterras van het sjieke Urban hotel. Was echt supercool, je kreeg er gratis gin-tonics, overal werden foto's gemaakt die op de Facebookpagina van LetsPicYou gaan verschijnen, ze kwamen rond met hapjes zoals sushi, lamssate, ... Patricia en haar vrienden waren echt leuke mensen en we hebben lang in het Spanglish gebabbeld.. Ze moesten echter om 22u al door en dan ben ik er nog even blijven hangen voor de free gin-tonic time. Ik ben toen bij een aantal jonge meisjes gaan zitten en daarnog wat mee gekletst. Uiteindelijk te voet naar Puerta del Sol gewandeld, daar de metro genomen naar de hostel en onderweg nog even een mini sushimenu gegeten voor 5.90 euro want de mix van gin-tonic en gebrek aan avondeten begon ik serieus te voelen.

En hier ben ik dan, in de hostel, koffer is gemaakt net en nu heb ik nog een paar uurtjes om te slapen vooraleer ik weer richting de luchthaven vertrek.

Madrid, me love you longtime. You rock!!!!! En ik kom nog terug, beloofd.

xxxxxx

Oh ja

Funny moments:

- Kweon en ik zitten te ontbijten in de hostel en staren naar de zwarte rechthoek die op de muur geschilderd is. Net als ik denk 'ja, dat lijkt bijna op de kunst van gisteren in het Reina Sofia' (call me a cultuurbarbaar ;)) zegt Kewon 'Ha, that could be an art piece from the museum yesterday.' Lol!

- In de slaapzaal zijn de lichtknoppen lekker onlogisch afgesteld. Ze staan links van de badkamerdeur en de linkse knop is voor het licht in de badkamer, de rechtse voor het licht in de slaapzaal. Elke newbee vergist zich, zo onderscheid je de nieuwe kamergenoot van degene die er al bekend is ;-).

- Nog zoiets typisch aan onze slaapzaal is dat de kaart om er binnen te geraken bij heel wat mensen het merendeel van de tijd gewoon niet werkt (de mijne inclusief). We laten de mensen binnen die aan het slot zitten te morrelen maar je vraagt je dan soms af 'hoort die hier wel?'. Als je hem of haar dan hier ziet slapen weet je van ha ok, toch ene van hier :-))).

Interessant moment:

In het ik denk cultureel centrum van Madrid was een keileuke gratis expositie met onder andere een montage van portretfoto's van mensen met allerlei huidskleuren. De achtergrond van de foto is in dezelfde kleur als hun huidskleur en onderaan de foto staat het referentienummer van die kleur uit de Pantone kleurengids. Boodschap is dat mensen zonder grondige reden de ene kleur boven de andere verheffen terwijl we allemaal hetzelfde zijn. Vond het echt wel sjiek gevonden! Kunstenares van dienst is Angelica Dass.

Zalig moment:

Zitten op een terrasje in het park El Retiro, met zicht op het water en de bootjes en met muzikanten die bekende popnummers instrumentaal aan het spelen zijn. Zoooo relaxed!! 

Chihuahua

23/07/14

Bluh, vandaag had ik toch even een dipmomentje. Het was zo supergezellig met Kweon en het contrast met de huidige asociale en afstandelijke kamergenoten is wel erg groot. Net hebben we even gewhatsappt en haar kamergenotes blijken eveneens tegen te vallen. Even een gezamenlijk baalmomentje dus! 

Namiddag een beetje shopping therapy op mezelf toegepast en een keileuke bar ontdekt in Chueca (Saporem). Blijkbaar vind je hier in Madrid ook hot dogs in allerlei smaken en varianten. Bij IT Dog heb ik de 'Chihuahua' uitgeprobeerd, met onder andere guacamole, jalapenos en mozzarella. Op dit moment ben ik terug even in de hostel en ben nog niet helemaal zeker wat ik vanavond nog ga doen (en of ik nog iets ga doen). Mijn kamergenoten blijken toch nog wel sympathiek te zijn en zien er grappig uit. Beeld je in: drie Zuid-Koreaanse jongens met elk ongeveer hetzelfde kapsel en een t-shirt met horizontaal gekleurde strepen. Lijkt wel alsof ze van eenzelfde gang zijn of zo ;-). Of misschien is het wel een drieling die nooit heeft kunnen afstand nemen van het dragen van dezelfde kleding. Of ja, misschien is het gewoon toeval. Ik gok op de drieling ;-).

Time flies...

23/07/14

Time flies when you're having fun! Kweon is vannacht vertrokken richting Lissabon en now I'm on my own again. De andere mensen in de slaapzaal zijn helaas niet zo sociaal dus ja, dan trekken we er toch gewoon weer in ons eentje op uit! Momenteel zit ik te wachten op mijn sushimenu en een dampende kop misosoep wordt nu net voor mijn neus geserveerd. Natuurlijk eet ik hier ook tapas maar als een die hard sushifan kan ik het gewoon niet laten om toch minimum 1x ook Japans hier uit te proberen.

Ik moet zeggen dat ik Madrid onderschat heb voor ik hier naartoe kwam. Had eerder zo het idee van 'goh het zal wel een leuke stad zijn maar niet wauw, maar dan ben ik er ook eens geweest'. Ik neem bij dezen die woorden terug want Madrid is een ongelofelijk bruisende, levendige, warme (letterlijk en figuurlijk ;-)) en hippe stad! De mensen zijn enorm vriendelijk en behulpzaam, het eten is hier lekker, gevarieerd en niet duur (1 euro voor een tapa, op sommige plaatsen zelfs pintjes aan 40 cent), je voelt je hier veilig als je alleen rondwandelt, de musea zijn gewoon madness als je van moderne kunst houdt (check!) en het is gewoon gezellig om hier rond te wandelen.

Na de free city walk zijn Kweon en ik churros con chocolate gaan uitproberen maar dat was toch niet echt ons ding. Veel te zwaar op de maag en naar ons gevoel past dit niet bij het zonnige weer maar eerder bij een druilerige zondagmorgen in de winter. We hebben ook allerhande tapas uitgeprobeerd en dat was dan wel weer spekkie naar ons bekkie :)... Om nog te zwijgen van de overheerlijke en supergoedkoop cocktails!! Een margarita voor 3 euro, dat vind je hier... Levensgenieterswalhalla is dus wel een vrij toepasselijke naam voor deze locatie, just sayin'.

Het koninklijk paleis is een aanrader om te bezichtigen en bevindt zich tegenover het Teatro Real. Grappig was toen we in de wapenkamer aankwamen en we een helm zagen die ons deed denken aan Darth Vader.

Nath: 'Luke, I'm your father'

Kweon: 'yeah, but the Spanish version'

Nath (met zware stem): 'Luke, yo soy tu padre'.

De bewaker keek even op omdat we zo hard aan het lachen waren, maar eigenlijk hebben we de afgelopen dagen bijna constant zoveel lol gehad. Misschien denken sommigen nu 'ok, je moest er waarschijnlijk bij zijn'... Ja allicht :).

Van musea hebben we het Reina Sofia bezocht ( met la Guernica van Picasso) en het Thyssen museum waar net ook een tijdelijke pop art expositie was (Warhol! Lichtenstein!). Degas, Rothko, Kandinsky, ... you name iT en het hangt wel in het Thyssen. Thyssen, you made two girls very happy!! Ondertussen voelt het wel aan als een artwork overload, zeker omdat je op andere plaatsen in de stad ook gratis exposities kan bezichtigen die eveneens de moeite waard zijn. Met andere woorden, vandaag effe pauze van kunst hoewel ik misschien toch nog wel naar het Prado ga straks... 

Het park El Retiro herbergt el

Palacio Cristal dat me een beetje doet denken aan de Botanique in Brussel. Het is een groot gebouw in glas dat eruitziet als een grote, sierlijke serre en waar je gewoon eens moet geweest zijn.

De dag sloten we gisteren af bij Mercado San Miguel, een overdekte markt met stalletjes waar je verse tapas kan eten en er een pintje of glas wijn bij kan drinken. Daarnaast serveerden ze ook mojito con frutas en wij gingen voor de mojito met verse frambozen, bos- en braambessen. Yum. 

Vandaag ga ik het even wat rustiger aan doen en er een chill dagje van maken. Heb lekker lang uitgeslapen, nu sushi time en seffens shoppen. Straks misschien nog naar la chueca (de homobuurt), schijnt er keigezellig te zijn en je kan er lekker eten en drinken. Morgen ga ik hier nog wat rondwandelen en misschien ook zwemmen, het weer is er wel naar! Vannacht om twee uur was het nog steeds 28 graden... Que calor! ;-)

Free city walk!

21/07/14

Moe. Uitgeput. Zeeeer lange dag en veel gezien. Hostel.

En toch seffens nog een pintje drinken met de roommates, ondertussen zijn we met vier ;-).

Vanmorgen om 11u aan de 3 uur durende (!) gratis stadswandeling begonnen van MadRide. Het was supergezellig en de ideale manier om de must sees van Madrid te exploreren. Onze gids is een energieke en extraverte Colombiaanse, Alejandra 'con el J y con a, no soy Alejandro de Lady Gaga'. :) Een Braziliaan uit onze hostel loopt rond met een rugzakje van de Universiteit van Eindhoven en blijkt daar een technische richting te studeren.

We starten op de Puerta del Sol, het plein dat blijkbaar zo noemt omdat er vroeger een grote poort stond direct gericht naar de zon. Hier zie je ook het standbeeld van de beer en de meiboom (toepasselijk ;-)), oso y madron~o, waarvan de afbeelding wel op elke bus, vuilbak, ... in Madrid terug te vinden is. Op Nieuwjaarsavond zakken de Madrilenen af naar de Puerta del Sol. Om middernacht eten ze twaalf druiven, bij elke klokslag eentje en 'then all your dreams will come true'. Nou, dat klinkt veelbelovend.

Mijn roommate blijkt in de ban te zijn van Franse bulldogs en wordt zo mogelijk nog enthousiaster wanneer ik haar vertel van het bubble tea tentje nabij Puerta del Sol. Da's voor na de stadswandeling! Bubble tea komt volgens haar van Thailand en haar Thaise vrienden zijn vaak gefrustreerd omdat veel mensen Thailand met Taiwan zouden verwarren. 

Onderweg komen we heel wat te weten over de achtergrond van typisch eten van hier. Zo werd churros oorspronkelijk gebruikt als eten voor mensen die op het veld moesten werken op het platteland, ze zochten eten dat goed bleef doorheen de dag bij een hoge temperatuur. De chocolade erbij was puur voor de smaak. In Portugal zouden ze churros traditioneel dippen in sojamelk. Paella kent Arabische invloeden want de rijst die hierbij gebruikt wordt is niet oorspronkelijk Spaans ('the Arabic learned to use rice in their dishes from the Asians and we learned to use iT from the Arab people'). Tapas zijn ontstaan toen een koning een vlieg in zijn glas wijn kreeg en de ober dit wilde verdoezelen. Hij sneed een stuk ham af en legde dat over het glas. Deze smaak beviel de koning zodanig dat hij de dag erna terugkeerde en vroeg naar een glas wijn met een tapa ('cover').

In het midden van de wandeling gaan we een madronioshot drinken in een lokale bar. Het glas dat je erbij krijgt kan je opeten. Yum, en het is nog lekker ook!

WIST JE DAT?

- Er een sappig verhaal vasthangt aan de vroegere koningin Isabel II?

Ze was enig kind en dochter van de koning. Aangezien hij geen zoon had liet hij de wet wijzigen zodat Isabel de troon kon opvolgen. Nadat hij overleed nam zijn vrouw en moeder van Isabel, Maria Cristina, de troon waar tot Isabel oud genoeg zou zijn om zelf over het land te heersen. Maria Cristina was niet echt het moedertype en al helemaal niet het verantwoordelijke troonwaarneemtype dus ze stapte het af naar Italië met haar minnaar. Na nog eens een wetwijziging besteeg Isabel op reeds 13-jarige leeftijd de troon. Ze heeft onder andere het Teatro Real laten bouwen. Op een gegeven moment wilden de Spanjaarden toch ook echt wel een koning aan de zijde van hun koningin maar Isabel bleef vrijgezel. Ze zou namelijk erg lelijk geweest zijn en geworsteld hebben met extreem veel overgewicht. 'That statue over there of Isabel II, she doesn't seem fat, right? Well, that statue was the first generation of Photoshop'. :-))) uiteindeljk huwde Isabel met een man die voor de mannen bleek te zijn maar ze kreeg toch 12 kinderen van haar vele, arme en statuszoekende minnaars. 

- het Teatro Real in coffin-shape gebouwd is (vorm van een lijkkist)?

- het Palacio Real hier (het koninklijk paleis) 2800 kamers telt?

- de Segoviabrug ook wel de zwarte brug genoemd wordt, omdat veel Madrilenen met liefdesverdriet er van afsprongen met een laatste spectaculair zicht op de stad. De overheid heeft nu doorzichtige wanden geplaatst aan de zijkanten van de brug om de vele suicidepogingen te stoppen. 

- de Spaanse cultuur nogal sterk beïnvloed werd door de Arabische wereld en flamenco bijvoorbeeld daarom gelijkenissen vertoont met het buikdansen?

- de stand van de benen van de paarden hier bij de standbeelden iets zegt over hoe de desbetreffende koning overleden is?

Linkerbeen de hoogte in: overleden tgv ziekte

Rechterbeen de hoogte in: omgekomen in de oorlog

Beide benen de lucht in: ten einde gekomen als een held

Beide benen naar beneden, op de grond: overleden tgv ouderdom 

- het oudste restaurant in Madrid waar be vandaag de dag nog steeds kan gaan eten dateert uit 1725? Het noemt Botin.

Aha, toch een roommate!

21/07/14

Yay, nationale feestdag!

Toen ik gisterenavond in de hostel aankwam bleek ik ondertussen een Zuid-Koreaanse roommate te hebben. Op drie weken tijd doorkruist ze Europa. Zo gaat ze nu nog naar Lissabon, Sevilla, Frankfurt (??) en Stuttgart (?????). Blijkt dat ze die laatste twee bestemmingen gekozen heeft omwille van de lage prijs van de vluchten. What's there to see in Stuttgart? Haha als je wilt citytrippen in Europa en alle leuke plekken wilt verkennen... Nou... Euh... Gene zak? :-D tenzij je een autofan bent. Ok Stuttgart kent ook cultuur, I admit. (Maar toch...)

Het grappige is dat mijn kamergenote, wiens naam ik nog niet gevraagd heb (we hebben constant zitten kletsen), psychologiestudente is (voor wie het nog niet wist, ik ben klinisch psychologe). Ze wil echter niet zozeer therapie gaan geven, in Zuid-Korea staan mensen daar blijkbaar nog niet voor open. Als je daar naar een psycholoog gaat, ben je gek, dus een 'nogal' conservatieve en behouden opstelling. Ze vertelt dat de situatie daar verbeterd is doorheen de jaren maar dat je nog altijd maat weinig buitenlanders ziet in Zuid-Korea en dat de mentaliteit vrij behouden blijft. Ze spreekt perfect Engels en moet lachen als ze ziet dat ik na het tanden poetsen mijn mond spoel met water. Ze denkt erover om een PhD te doen in Europa in de neuropsychologie, maar twijfelt of dat wel haalbaar is aangezien ze 'enkel' Koreaans en Engels spreekt en ze niet per se naar de UK wil gaan. Ik stel haar gerust en noem enkele landen op waar dat sowieso geen probleem zal geven, zoals bijvoorbeeld Nederland. Daarnaast schrijf ik nog een aantal Lissabontips op in haar reisboekje. Ben daar 4x een week geweest op anderhalf jaar tijd dus Skunk Funk Outlet? Lekkere veggie buffet restaurantjes? Leuke cocktail bars? Just ask :-)))). Ik vraag haar of ze graag sushi eet want ik ken een keilekker sushitentje nabij Bairro Alto. Ze kijkt me aan en zegt 'Japan is only 15' away so to speak... I really don't feel like eating sushi here'. OK, da's duidelijk :-).

Ik raad haar CouchSurfing aan maar dat heeft ze nog niet aangedurfd. Ze lijkt toch wel dat enthousiaster als ik haar mijn CS-ervaringen van India vertel. But now you mention iT, ik ben wel effe vergeten om dan ook het hele verhaal te vertellen inclusief mijn Indische stalker die ik nog nooit in levende lijve gezien heb (die ik via mail, Facebook, ... geblokkeerd heb maar die soms toch nog iets stuurt met een nieuw emailadres of ander profiel.... Steeds hetzelfde HI HOW ARE U. Great, as long as you F* off :-). Ik reageer er niet op maar volgens mij heeft die gast gewoon niets anders te doen. Die heeft gewoon dringend een lief nodig).

We gaan straks om 11u waarschijnlijk samen de free city walk doen en morgen vertrekt ze alweer richting Lissabon. 

Mijn kamergenote moet lachen met mijn koffer - so much clothes for just one week?! Ik voel me een beetje betrapt en zeg dat ik niet wist wat voor weer het ging worden (...). Ze lacht opnieuw en zegt 'helloooo... Internet??'. Haha, busted! (Ja ik vind het fijn om 's morgens te kiezen wat ik ga aandoen, do you have a problem with that??!! :-p Are you eyeballing me boy??!! :-D) dus ja mijn kamergenote, ze is onder zich uit!

Ondertussen heb ik zoveel leuke tips gekregen van Boris via messenger over de whereabouts in Madrid dat ik me afvraag of ik niet beter nog een paar dagen langer geboekt had. 

De metroverbinding is hier wel opvallend goed. Heb gisteren telkens max. 6' moeten wachten op een metro. Het is sowieso mijn favoriete vervoersmiddel van het openbaar vervoer. Ik vind dat wel gezellig, lekker ondergronds, geen file of gedoe en elk metrostation heeft vaak zijn eigen thema (zoals in Brussel, Londen, .... Hier en in Delhi lijkt dat niet zo te zijn). Een soort public transport pretpark zeg maar!

Anyways, time for some breakfast.

Toedeloe!!

Antony and the Johnsons en een overheerlijke wagyu biefstuk - first night is a hit!

20/07/14

OMG Nath in bubble tea heaven!!! Een bubble tea shop ontdekt en heb een bubble tea geproefd van bevroren watermeloensap met bubbels van lichi en nog extra tapioca parels erbij... Ik denk dat ik hier nog minium een keer terugkom deze week! Ze hebben bijvoorbeeld ook bubble tea met een basisdrank van Oreo's en emt aardbei bubbels... Klinkt interessant.

De tickets voor Antony and the Johnsons zijn gefixt, ik had gedacht om het tweede ticket van Katleen nog aan iemand te verkopen hier zodat ze haar centjes toch een beetje kan recupereren, maar niemand lijkt op zoek te zijn naar tickets bij het binnengaan. Jammer!

-

Wanneer ik het Teatro Real betreed ben ik meteen onder de indruk. Het is een statig en imposant gebouw dat volop weelde uitstraalt. Eens als ik op de juiste (vijfde) verdieping ben word ik geëscorteerd naar mijn plaats in de concertzaal en eens binnen ben ik nog meer onder de indruk. We spreken hier van een indrukwekkende, sfeervolle theaterzaal met een imposante luchter, veel bladgoud (maar in a good way) met toch, omdat het er donker genoeg is, een intieme sfeer. Laat dat concert maar komen! Antonyke, ik ben er klaar voor!

-

Daarstraks bleek ik voorlopig alleen te zijn in de kamer met acht bedden (slaapzaal is veel gezegd). Dat was superrelaxed waardoor ik even op bed heb kunnen chillen, wat facebooken (free wifi, yay) en daarna op mijn gemakje douchen in de badkamer behorende bij de slaapzaal (voorlopig nog een prive badkamer dus).

De hostel is vrij centraal gelegen in Malasaña, is een gezellige buurt. Metrostations liggen op wandelafstand en op een half uur was ik bij Teatro Real. In de Jardines de Sabatini hoorde ik een drummer soundchecken, dus dat wilde ik wel eens uitchecken. Blijkbaar is er vanavond een soort dans/muziekspektakel. Als ik mijn ticket van Antony and the Johnsons niet geregeld krijg bij de box office is dat dus zeker wel een alternatief voor straks.

-

Het zijn hier nog solden... Rebajas, wat een zalig woord hahaha! Ik vind meteen een leuke rok en kleedje voor alles tesamen 16 euro. Yay Madrid, me love you long time!

- 

Moet eigenlijk nog eten vanavond maar blijkbaar eet iedereen hier erg laat, dus ik ga stiekem de laatste restjes van mijn large cup of bubble tea meenemen binnen het Teatro Real. Proper food is voor daarna dan. Opvallend buiten is dat jong en oud foto's komen nemen van de affiche van Antony and the Johnsons en ook zichzelf erbij laten fotograferen. Is huge hier precies. 

Ondertussen zit ik hier op mijn gemakje, in de concertzaal van het Teatro Real, op piso 5, doorheen puerta 6, op linea 10 in stoel nummer 4, een beetje in mijn reisdagboekje te schrijven terwijl de zaal langzaam maar zeker volstroomt. Het geroezemoes wordt steeds luider, op de achtergrond hoor je rustige muziek en iedereen brengt zijn smartphone in gereedheid om stukken van het optreden vast te leggen. "No olvidar desconectar sus telefonos moviles" - yeah right, dat gaat iedereen hier echt doen ja!

Ik wacht nog even met het finishen van mijn bubble tea tot de lichten gedoofd zijn want heb zo'n lichtbruin vermoeden dat dat eigenlijk niet toegelaten is. Iew Nathalie, lichtbruin vermoeden, *weg beeld*. OK, sowieso effe wachten met de bubble tea, anders is de ervaring verpest hihi.

Het meisje naast mij verdeelt haar aandacht tussen WhatsApp en haar vriendin naast haar op de stoel en in de zaal zie je verschillende mensen hun programmaboekje gebruiken als waaier. Zo warm is het nochtans niet in de zaal, maar misschien zit wapperen hier (met of zonder fatsoenlijke waaier) in de Madrileense genen??

-

Het is ondertussen 22u10 en ik zit nog te bekomen van het optreden (in positieve zin). Voor vanavond kende ik haast niets van Antony and the Johnsons maar nu kunnen ze me vast en zeker als fan beschouwen. Het was zo mooi, zo gevoelig gebracht en met een decor en lichtshow waar je je petje voor afneemt. Op zich heel sober en simpel maar toch met een combinatie van effecten die enorm veel indruk maken. Less is more - echt wel in dit geval. De stem van Antony gaat trouwens door merg en been en hij als zanger maakt ook een erg sympathieke indruk. De cover van "Crazy in love" van Beyoncé vond ik gedurfd maar wel 200% geslaagd.

Nu zit ik op het terras van La Vaquita Argentina, met zicht op het verlichte Teatro Real, te wachten op mijn wagyu rumped beefen truffled mashed potatoes. Met een glas rode Rioja, uiteraard. Na deze afsluiter kan ik zeggen dat mijn eerste dag/avond in Madrid al enorm goed is meegevallen. Het is hier ontzettend mooi, ruim en gezellig. De mensen zijn op het eerste zicht enorm vriendelijk en behulpzaam en hello puree a la trufa.... die net aangedragen komt... it's dinner time! Buen approvecho #nomnom

-

Oh-mijn-God na een muzikaal orgasme volgt er eentje van de culinaire soort! De biefstuk is tussen bleu en saignant gebakken (ik vroeg om minder dan medium want saignant kennen ze hier niet en ken er geen andere term voor) en valt haast uit elkaar op mijn tong, zo mals, met een soort licht gekarameliseerd bruine sausje erbij. De puree a la trufa smelt eveneens in je mond en is ronduit goddelijk. Dit is volgens mij de lekkerste biefstuk die ik ooit gegeten heb, hoewel biefstuk a la oma en de hormoongevoederde biefstuk in het Wawona Hotel in Yosemite Park ook vrij onvergetelijk waren... De rode Rioja bljkt iets te koel bewaard te worden (geef mij maar gewoon kamertemperatuur voor rode wijn) maar who cares, die wagyu beef maakt alles goed. Biefstuk lijkt me zelfs een te ordinaire naam te zijn voor dit hemels lapje vlees. In mijn hoofd draait achtergrondmuziek van Antony and the Johnsons en het nummer "Silent my song" van Lykke Li. Wagyu beef, ik ben uw nederige dienaar hihi.

De temperatuur is aangenaam buiten. Het is wat afgekoeld, met een aangenaam briesje, en het is erg ontspannen zitten buiten. Volgens mij denkt de bediening dat ik een recensente ben want ze zijn plots nog vriendelijker nu ik in mijn reisdagboekje aan het schrijven ben. Stilaan bed time, voor een keertje sla ik de koffie over als afsluiter want ik heb eigenlijk geen idee tot hoe laat de metro's hier rijden. Als ik de rekening vraag, blijk ik nog geen 26 euro te hoeven betalen wat gezien de kwaliteit van het eten, de locatie en vriendelijke bediening enorm goed meevalt. Madrid, I like... op naar dag 2!